Dit zijn
samengevatte discussies die op
de maillist zijn gevoerd. Ik hoop dat deze hiermee
voor een groter publiek van nut zijn. U kunt ook zelf deelnemen aan de discussies,
zie hiervoor de diverse inleidende teksten.
Of een discussie hier wordt samengevat is mede een kwestie van beschikbare tijd en
relevantie van het onderwerp.
(Alfabetisch gesorteerd op kernwoord)
(Chronologisch gesorteerd)
Hoe je bekend te maken als ergotherapeut(e):
In het algemeen wordt EBP wenselijk gevonden, maar de ontwikkelingen zijn in Nederland nog niet zo ver als in het buitenland. In Nederland wordt er wel veel over gesproken, maar speelt het bij individuele behandelingen nog nauwelijks een rol. Wel bij protocol-ontwikkeling.
Als individuele therapeut heeft men onvoldoende tijd, kennis, vaardigheden en faciliteiten om werkelijk verantwoordelijk te kunnen zijn voor EBP. Binnen grotere afdelingen verdeelt men soms wel het bijhouden van actuele vakliteratuur, het is denkbaar dat men ook tussen afdelingen of instituten op deze manier werk verdeeld. De uitwisseling van informatie zou bijvoorbeeld via een maillist kunnen lopen. Ook als men informatie heeft gevonden en deze qua gebruikte methodologie kan beoordelen, moet men het nog steeds vertalen naar de dagelijkse praktijk, hetgeen niet eenvoudig is.
De NVE geeft suggesties voor EBP-leesklubjes rond thema's.
Het NPI heeft een service om 6 maal per jaar een bundeling van gekopieerde inhoudsopgaves te ontvangen (ca. EUR 20 per jaar) uit voor ET relevante tijdschriften uit binnen - en buitenland. Men ontvangt ook een lijst met bibliothek lokaties en daar aanwezige tijdschriften.
In Canada speelt de beroepsvereniging een rol in het vereenvoudigen van de toegang tot informatie, in Australie staat iets dergelijks gepland rondom kinderbehandeling eind 2002. In Engeland worden vanuit ET-afdelingen wel kleine onderzoeken opgezet onder begeleiding van een afdeling Research en Development voor methodologisch advies als het opzetten van enquetes en het uitwerken van resultaten. Men heeft daar ook structureel tijd voor literatuurstudie.
Hierover werd de volgende informatie uitgewisseld:
Naar aanleiding van een vraag naar de adequate behandeling van een patient met lichte contractuurvorming in beide handen ten gevolge van de ziekte van Dupuytren werd geadviseerd:
Bij een post-operatieve behandeling is er een drievoudige behandeling noodzakelijk:
Overigens werd ook opgemerkt dat deze behandeling ook zonder operatie kan worden uitgeprobeerd. Het proces wordt dan misschien wel vertraagd, maar niet gestopt. Iemand anders merkte op dat hun revalidatie-arts het gebruik van een spalk (zonder operatie) afraadt, omdat een teveel aan prikkels het proces juist zou bespoedigen. Nog een andere abonnee merkte op dat het doorgaans geen zin heeft om spalken te gebruiken als iemand al jaren contracturen heeft. In zijn ervaring helpt regelmatige acupunctuur soms bij niet-geopereerden de beperkingen verminderen.
Een collega op zoek naar leveranciers van rolstoelen met arthrodese-zittingen kreeg
de volgende tips:
Montis, elips: passieve stoel
Orthopedia
Postura (bijvoorbeeld via Welzorg): stoel op wieltjes, geen echte rolstoel
Revab, Roxx
De algemene vraag naar tips m.b.t. de kinderverzorging door een verzorger
met een handicap, lokte de volgende reakties uit:
www.babytrynbuy.nl tel.: 036-5349765
www.beterbaby.nl tel.: 0413-331361
www.baby-walz.com tel.: 0115-640740
Het Klein Domein (babymeubels op maat) tel.: 055-5216338
Babyrent, Utrecht (babyspullen op proef)
Prenatal (badhulpmiddelen)
Revalidatiecentrum De Hoogstraat, Utrecht heeft een kinderverzorgingsmodule
voor chronische pijnpatienten.
Jan v. Breemen Intituut, Amsterdam heeft een folder over kinderverzorging
en RA.
Naar aanleiding van een casus over een client uit de eerste lijn, met een verwijzing voor een rolstoel-advies voor de werksituatie, werd gevraagd onder welke vergoedingsregeling dat valt.
Het valt onder de wet REA, die bedoeld is om drempels (kosten voor de werkgever) te
verlagen t.a.v. het in dienst nemen en houden van arbeidsgehandicapten.
Mensen met een WAO uitkering (in de laatste 5 jaar) komen automatisch in
aanmerking. Zij hebben automatisch een REA indicatie. Anders moet eerst een
toetsing plaatsvinden, de zgn. REA-toetsing. De werkgever moet hiervoor een
aanvraag indienen bij de UWV (Uitvoeringsinstelling Werknemers
Verzekeringen). De UWV's zijn o.a. GAK, CADANS, GUO, USZO.
Heeft iemand een REA indicatie, dan zijn er bij de UWV formulieren voor het
aanvragen van dergelijke voorzieningen verkrijgbaar. Als ergotherapeut moet
je hier een motivatie bijvoegen. De arbeidsdeskundige van de UWV keurt de voorzieningen.
Meer informatie op o.a. www.lisv.nl, www.internetwerkt.nl, www.wetwegwijzer.nl en www.gak.nl
Naar aanleiding van de introduktie van de Euro ontstond een discussie over NPFS-tests
en in hoeverre deze verouderd of nog bruikbaar zijn. Onderstaand een aantal van de
tests en alternatieven die de revue passeerden:
Een probleem bij het wisselen van tests, ook als de huidig gebruikte test niet voldoet en verouderd is, zijn de kosten en de tijdsinvestering die een nieuwe test meebrengt. Goede argumenten om de leidinggevende te overtuigen zijn dus belangrijk.
De volgende leveranciers werden genoemd:
World Wide Vision, tel. 013-5285666
Alex The Care Company, tel. 013-5213373
Amma Reha., tel. 048-7595654
Deze horloges zijn voor verschillende talen beschikbaar, waaronder Nederlands.
Visio heeft mogelijk verdere adressen en catalogi, tel. 020-6970401
Dient de extinctie in de aangedane arm/hand van een cva-patient uni- of bilateraal
behandeld te worden?
Mening: Unilateraal, omdat juist die arm gestimuleerd moet worden.
Mening: Ook de samenwerking van de armen moet geoefend worden, b.v. door
klapoefeningen.
Mening: Niet bilateraal, omdat dan niet duidelijk is wat de aangedane zijde zelf doet.
Mening: Unilateraal met behulp van fuehren.
Mening: Bilateraal, want er is primair sprake van een aandachtsprobleem.
Een vraag naar informatie over protocollen voor de behandeling van patienten na
enerzijds een beenamputatie en anderzijds een dupuytren operatie leverde de volgende
reakties op:
Bestaande protocollen werden aangeboden en opgestuurd naar de vraagsteller (m/v).
Adres- / telefoongegevens van andere ET's zijn aangeboden.
De NVE en het NPI werden genoemd als mogelijk bron van dergelijke protocollen.
De volgende casus werd naar voren gebracht:
Een Turkse dame met een CVA in de linker hemisfeer, met als gevolg hemiparese en afasie.
Ze sprak al voor de CVA weinig Nederlands. De familie geeft weinig medewerking bij
het opstellen van een woordenlijst.
Er werden een aantal tips aangedragen:
Op het internet was het elektronisch discussieplatform www.ergovraagbaak.nl verschenen. Dit
riep de vraag op of de maillist nog wel bestaansgrond had.
Uit de vele reakties bleek dat een groep leden geen (eenvoudige) toegang heeft tot internet, maar
wel tot e-mail. Een andere groep vindt e-mail eenvoudiger in het gebruik, o.a. omdat
nieuwe reakties automatisch binnenkomen.
De relatieve beslotenheid van de maillist werd ook genoemd als positief.
Er is besloten contact te zoeken met het nieuwe platform om uitwisselingsmogelijkheden te
onderzoeken, en voorlopig zeker met de maillist door te gaan.
Er werd de volgende casus beschreven:
Vrouw, 21 jaar, 18 maanden geleden CVA, hemibeeld rechts.
Hoofdprobleem nu: rechter arm en hand trekken in spastisch patroon zodra zij
willekeurige beweging wil uitvoeren.
Hierdoor is, ondanks enig functieherstel, haar hand niet inzetbaar bij activiteiten.
N.a.v. deze casus werden de volgende voorstellen gedaan:
Naar aanleiding van een casus (jonge vrouw, 16 jaar, spierziekte, recentelijk scoliose operatie) vond een informatie-uitwisseling plaats over verschillende soorten ligsystemen c.q. matrassen:
Naar aanleiding van een casus (bewoner van een pg-verpleeghuis die 's nachts incontinentiemateriaal verwijderd) werden de volgende oplossingsrichtingen geopperd:
Er werd gevraagd naar ervaringen met het declareren van
materiaalkosten bij het maken van spalken. Er blijkt onder de leden
geen eenduidige aanpak te zijn; de een verwacht dat de
administratiekosten hoger zijn dan de vergoeding, een ander stelt voor dit te
declareren bij de verzekeraar als onkosten gemaakt tijdens de therapie. Een
volgende adviseerde bij de NVE of de grote handenspecialisten (VU, Groningen)
na te vragen.
In de VS lijkt het gebruikelijk te zijn dat men een afspraak heeft met
de verzekeraars, waarbij een vast bedrag per spalk vergoed wordt
voor het materiaal.
Bij dit onderwerp zijn een aantal referenties genoemd, waaronder: "Meetinstrumenten op activiteitenniveau voor handletsel, Afstudeerscriptie HvA 2001". Deze uitgebreide inventarisatie, waarbij o.a. doelgroep, betrouwbaarheid, validiteit, gebruiksgemak en duur van de testen beoordeeld zijn, is als e-mail bijlage bij de HvA te bestellen voor f 10,- .
Enige tijd geleden vroeg ik naar informatie over spraakherkenning als hulpmiddel voor RSI patienten. Onderstaand even een samenvatting van de gebeurtenissen en bevindingen sindsdien:
Door al deze punten kwam ik er achter dat het probleem vooral zit in het accepteren van de interne oorzaken van RSI. Ik bedoel dat bij computergebruikers met klachten er vaak onvoldoende besef is dat je zelf alerter kunt zijn c.q. dat wellicht radicale acties nodig zijn zoals voorlopig weigeren de computer te bedienen. Het gaat om een verandering van werkhouding in zowel letterlijke als figuurlijke zin.
N.a.v. een vraag over supervisie kom ik tot de volgende samenvatting:
In een therapeutische context is supervisie de begeleiding van het reflectieproces over het handelen als beroepsbeoefenaar door een buitenstaander.
Sommige maillist-deelnemers verstaan hieronder eveneens de intensieve begeleiding door een leidinggevende. Deze interne vorm van supervisie is moeilijk te onderscheiden van de normale begeleiding van een medewerker door zijn leidinggevende waarbij allerlei arbeidsrechtelijke kwesties een effectieve supervisie bemoeilijken.
Het kan voordelen hebben als de supervisor een vakgenoot is, maar evengoed kan een "vakvreemde" supervisor onverwachte vragen stellen die tot verdere reflectie op het functioneren en het vakgebied uitdagen.
Er wordt een onderscheid gemaakt tussen supervisie en intervisie, het laatste betreft een proces tussen vakgenoten die in hun dagelijks werk soortgelijke vraagstukken tegenkomen.
Supervisie kan individueel, met een groep of als team worden ontvangen.
Supervisie kan gericht zijn op casussen, op het functioneren in het team
en/of het omgaan met (conflicten met) leidinggevenden. In de ervaring van
een supervisor loopt het uiteindelijk meestal door elkaar.
Er bestaan uiteenlopende methodieken, gebaseerd op de pschologische
denkwijze van de psycho-analyse of de systeemtheorie of dergelijke.
Collega's met ervaring in supervisie berichten, dat eenmaal per maand een goede frequentie is. Vaker wordt als 'over-kill' ervaren, minder als onproduktief.
Supervisie-ervaren collega's en ook een supervisor doen de aanbeveling om vooraf duidelijke doelen te formuleren (SMART!). Gedurende de supervisie kunnen deze doelen worden geevalueerd en bijgesteld worden.
De voordelen van externe supervisie zijn o.a.:
De gebruikelijke tarieven in Duitsland zijn 100.- tot 180.- DM per uur. De gebruikelijke frequentie is 1x90 minuten maandelijks.
Naar aanleiding van een vraag over het gebruik van intakeformulieren m.b.t. de totstandkoming, structuur, feitelijk gebruik en nut kwamen de volgende reakties: